Economy

මධ්‍ය කාලීන මූල්‍ය රාමුව කියල ඒ කොටසෙම තියෙනව, ප්‍රාථමික වියදම දළ දේශීය නිශ්පාදනයෙන් 13% කට අපි සීමා කරන්න ඕන. ඒ [ආදායම] වැඩි උනාට ඒ ආදායම අපිට වියදමට පාවිච්චි කරන්න බෑ. මොකද ගරු අනිල් ජයන්ත ඇමතිතුමා අත්සන් කරපු IMF ඇග්‍රීමන්ට් එකේ වැඩ බලන මුදල් ඇමති හැටියට, ඔහු පිළිගන්නවා අපි 13% තමයි රජය විසින් වි

අනුර කුමාර දිසානායක මහත්තයා ජනාධිපති හැටියට පත්වෙන්න දවස් දෙකකට කලින් සැප්තැම්බර් 19 වන දා, රතු කැකුළු මිල රුපියල් 210යි Pettah market එකේ. Narahenpita market එකේ මිලත් රුපියල් 210යි. දැන් ඔබතුමන්ලාගේ පුනරුදය ආණ්ඩුව තිබෙන්නේ. දෙසැම්බර් මාසයේ මහ බැංකුව වාර්තා කරනවා රතු කැකුළු මිල රුපියල් 250යි Pettah

1991 වර්ෂයේදී, දළ වශයෙන් බංග්ලාදේශය export කළේ බිලියන 2.2ක් වටිනා භාණ්ඩ. වියට්නාමය export කළේ අපනයනය කළේ ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 3ක් පමණ වටිනා භාණ්ඩ. ලංකාව export කළා, බිලියන 2.8ක් පමණ භාණ්ඩ. අද 2024 වෙනකොට වියට්නාමය ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 464ක් විශාල ආර්ථිකයක් ගොඩනඟලා අපනයනය කරනවා. බංග්ලාදේශය ඇමෙරික

කොළඹ එහෙම නැත්තං රට තුළ ජීවත් වන පුද්ගලයෙකුට ආහාර සඳහා 2019 දී ගියේ රු. 6,000 යි, 6,500 යි අතර ගානක්. දැන් මේ 2023 වෙනකොට ඒක රු. 16,000 යි 17,000 යි අතර ගණනක් වෙලා තිබෙනවා. එතකොට තුන් ගුණයකින් වැඩි වෙලා තියෙනවා.

ආදායම පදනම් කරගත් ස්ථායිකරණ මාවතක් තෝරා ගෙන තිබුණත් රජය සැලකිය යුතු මට්ටමකින් තම ඉලක්ක සුපුරා ගන්න අපොහොසත් වෙලා තිබෙනවා. උදාහරණයක් විදියට, [2023] සැප්තැම්බර් වන විට නිෂ්පාදන බදු ආදායම රු. බිලියන 214 ක් විය යුතුව තිබුණත් උපයලා තිබුණේ රු. බිලියන 125 යි. මෙය දළ වශයෙන් 43% ක හිඟයක්.

[ශ්‍රී ලංකාවේ] අපනයන 19.5% කින් පහත වැටී තිබෙනවා. […] 2023 පළමු කාර්තුවේදී කාර්මික අංශය 23.4% කින් කඩා වැටී තිබෙනවා.

අපි රටට එන ප්‍රේෂණය දිහා බැලුවොත් 2016, 2017, 2018 දී තමයි වැඩියෙන්ම ප්‍රේෂණ ඇවිත් තියෙන්නේ. 2020 ත් තරමක් ආවා. ඊට පස්සේ බැහැගෙන ගිහින් තියනවා. එතකොට ඉහළින්ම ආව ප්‍රේෂණය ඩොලර් බිලියන 7.2 ක් විතර (....). අද ඒ ප්‍රේෂණය ඩොලර් බිලියන 3.7 ට වැටිලා තියනවා.

2023 අප්‍රේල් 01 සිට බලපැවෙත්වෙන පරිදි සූදු ව්‍යාපාරික ස්ථානයකට ඇතුල් වෙන හැම ශ්‍රී ලාංකිකයෙකුගෙන්ම ඩොලර් 50 ක අය කිරීමක් ගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. මේක 2015 ඉඳන් තිබුණු නීතියක්. 2015 ඉඳන් කියලා තිබුණා ඩොලර් 100 ක් අය කරනවා කියලා හැබැයි මේ අවුරුදු 8 ට තාම සතයක්වත් අය වෙලා නෑ. අපි මේ අවුරුද්දේ තමයි මේ අ

අද අපේ රටේ ජාතික ධනයෙන් 36%ක් උත්පාදනය කරන්නේ බස්නාහිර පළාතෙන්. උතුරු මැද පළාතේ දායකත්වය 5% යි. වයඹ පළාතේ දායකත්වය 9% යි. ආර්ථිකයට ජනතාව හවුල් වෙන ප්‍රමාණයට තමයි ආර්ථිකයේ ප්‍රතිලාභ ජනතාවට ගලාගෙන යන්නේ... ග්‍රාමීය දුප්පත් ජනතාවට ආර්ථිකයේ පංගුකරුවන් ලෙස සම්බන්ධ වීමට අවස්ථාවක් ලැබී නැහැ.

"මේ රටේ ආර්ථිකයට වැඩිම විදේශ විනිමය ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 7 ක විදේශ විනිමය දායකත්වයක් ලබාදෙන්නේ මැදපෙරදිග කතරේ කඹුරන අපේ කාන්තාවන්. අංක දෙක තමයි ඇඟලුම් කර්මාන්තය. ඩොලර් බිලියන 5.6ක්. කාගේ අත්ද ඒ අපේ සහෝදරියන්ගේ. අංක 03 තේ ආර්ථිකය. ඩොලර් බිලියන 02කට ආසන්නයි. කාගේ අතේද තියෙන්නේ කාන්තාවන්ගේ අතේ"